مهم‌ترین هدف ما در معاونت سیاسی استانداری خوزستان، بازسازی سرمایه اجتماعی، بازگرداندن اعتماد عمومی و ارتقای انسجام ملی در استانی با تنوع قومی است. مسائل آموزش، جایگاه زن در جوامع قومی، و چالش دوزبانه‌بودن از دیگر محورهای مورد توجه در طرح «تالارهای گفت‌وگو» موسوم به "تاگ" است. نقش رسانه‌ها در این مسیر کلیدی است و همکاری بیشتر مطبوعات در اجرای دقیق‌تر این الگو مورد تأکید قرار گرفت.

همه حساسیت ها در مورد فلرها با سفر دو روزه رییس جمهور در تاریخ 3 و 4 بهمن به خوزستان که به طور ناگهانی و عجیبی هوای این دو روز در اهواز خوب و مناسب شده بود، افزایش یافت! در تمام طول سال، پدیده آلودگی و وارونگی هوا و شرایط دشوار زیست معمولی در خوزستان، تبدیل به یک عادت اجباری شده است. پاکی هوای دو روزه چنان موجب حیرت عمومی شد که راه به سخنان پزشکیان هم یافت و رییس جمهور در یک سخنرانی گفت: در خبرها آمده بود که به‌خاطر سفر ما، کارخانه‌ها را قطع کرده اند که هوا تمیز شود! من که می‌دانم در اینجا چند روز در سال هوا پاک است و شاید در کل سال مشکل هوا داریم؛ حالا یکی هم بخواهد فیلم بازی کند، حداقل این قدر می‌فهمیم که نتوانند سرمان کلاه بگذارند! فلرها در فرهنگ جنوب مثل بسیاری از دیگر پدیده های برآمده از کشف نفت یک سوژه وارداتی و بومی شده و نئوکلاسیک است. می نویسم نئوکلاسیک چرا که بیش از یک قرن است که ما با پدیده نفت و شعله های برکشیده و سوزان فلرها سر و کار داریم. روزانه صدها میلیون فوت مکعب گازهای همراه نفت از طریق مشعل های سوزان و به اصطلاح فلر، در میادین و مناطق نفت خیز می سوزد. گازهای همراه یکی از محصولاتی است که هنگام برداشت نفت از میادین نفتی خارج می شوند.

شعر در نظر نیما سلاح شاعر در اجتماع است و در عین حال دینی است که او به جامعه ادا می کند: « چون زندگی ما را دیگران ساخته اند هنر چیزی را به دیگران مدیون است. » در جای دیگر صریح تر این مقصود را بیان می کند: « اگر شاعر نتواند معنی را جسم بدهد و خیالی را پیش چشم بگذارد ... کاری نکرده است، شاعر نیست ... شاعر باید موضوع را لباس واقعه و صحنه بدهد. آن وزن را که در خود دارد در مردم تولید کند. »

فیلم‌های یورگوس لانتیموس _ که به شدت سعی دارد سنت سینمای یونان را با ویژگی های منحصربفردش حفظ کند _ صرف نظر از اینکه نگاه بی قرار او به دنبال چه چیزی و کدام مفاهیم گمشده و سرگردان است، بافت و فضای متمایزی نسبت به سینماگران معاصرش دارد. فیلم‌هایی مثل «دندان نیش»، «خرچنگ» و «کشتن گوزن مقدس» این تمایز را به صورت برجسته به بیننده و مخاطب عرضه می کند. در فیلم های «سوگلی» و «بیچارگان» شرایط حاکم بر فضای فیلم یک مقداری متفاوت می شود . "بیچارگان" اوج شیطنت و بازیگوشی لانتیموس است. در «انواع مهربانی» با وجود سادگی بافت و ساختار فیلم در مقایسه با " بیچارگان" گاه شاهد طنز سیاه هم هستیم.

  فرامرز سلیمانی، بنیانگذار یک جنبش شعری  ِ موسوم به ” موج سوم ”  در میانه های دهه ی شصت خورشیدی بود که این جریان را  تا میانه های دهه ی هفتاد در ایران؛ و سپس همزمان با مهاجرت به آمریکا، در خارج از کشور ادامه داد و با درگذشت وی در سال ۹۴ متوقف […]

اکنون اما، قاسم آهنین جان زنده یاد شده است؛ هوشنگ ابتهاج ساعتی پیش زنده یاد شده است؛ ولی سیلاب های وطن دارند کماکان مردمان نجیب ما را تهدید می کنند و آب به خانه ها راه می یابد. بی اعتنا به اینکه قاسم و هوشنگ در آن دنیا وعده ی دیداری نهاده اند و ما نیز با فرصتی کم و بیش کوتاه و بلندتر به آنها می پیوندیم.

دکتر عباس عباسی طائی بصورت متمرکز بر و در ادبیات عرب می کوشد. پرکاری وی شگفت آور است. بعنوان نمونه در همین دوران کرونا که هنوز دو سال هم نشده، دو کتاب قطور و جامع و مفصل از ایشان منتشر شده...

نگاه " آفاقی " گراوندی ، سرخپوست رها و تازان " کافکا " را ماند که بی هیچ آداب و ترتیبی ، ترکیبی از تغزل و جامعه فراهم آورده است با این تفصیل که آرام و قرار نداشته است که گفت: قرار کجا و صبوری کجا و خواب کجا؟

هر قدر نشست ها، هم اندیشی ها، مناسبت ها و برنامه های علمی و ترویجی در خصوص توسعهی اجتماعی و اصلاح فرهنگ توسعه اجرا شود، همان قدر با محوریت بخشیدن به موضوعاتی چون توسعه اجتماعی، تفاهم و فرهنگهای همساز، به تدریج بر این موانع غلبه خواهیم کرد؛ و میتوان چشم اندازهای روشنی را برای این دیار پیش بینی کنیم.

او تمایل و علاقه ای به چاپ کتاب نداشت؛ دو کتاب با توزیع بد و محدود در سال های 80 ” آن جا که می ایستی“ و 81 ” نزدیک با ستاره مهجور“ ، و بعد ناگهان با انتشار ”زنگوله تنبل“، نامش دوباره بر زبانها افتاد. در حالی که او، اولین منتقد و معترض به چاپ کتابش شده بود!