من جای قیصر را بسیار خالی می بینم و فکر نمی کنم به این زودی ها باور کنم که ایشان را از دست داده ام.

ادغام فولاد اکسین در فولاد خوزستان که مدتهاست بعنوان یک مطالبه ی عمومی در افکار عمومی و دغدغه مندان خوزستان مطرح است،  علاوه بر تکمیل زنجیره فولاد در استان، می تواند باعث هم افزایی بین دو شرکت بشود و تولید محصولات با ارزش افزوده با سیاست گذاری بهینه تر در زمینه تولید و صادرات بیشتر را ممکن کند. کاهش هزینه های سربار و هزینه های حمل و نقل و همچنین امنیت پایدار تولید در استان یکی دیگر از مزایای این ادغام ضروری و گریزناپذیر است. ادغام این دو شرکت صرفنظر از اشتغال فراوان و توسعه ی خوزستان،  می تواند زمینه ساز تغییر خط ریخته گری فولاد خوزستان شده و به عنوان یک راهکار کوتاه مدت، تامین بیش از ۹۰ درصد اسلب مورد نیاز فولاد اکسین توسط فولاد خوزستان صورت گرفته و پایداری و تداوم تولید برای هر دو مجموعه را به همراه داشته باشد. استفاده آسان از امکانات و تاسیسات زیر بنایی فولاد خوزستان و تجارب و تخصص این شرکت در زمینه تولید اسلب نیز از دیگر مواهب ادغام اکسین و فولاد خوزستان است که این ضرورت را بیشتر برای ما نمایان و الزامی می نماید.

 هوشنگ چالنگی و مجید فروتن، هر دو در آبان ماه تن به هجرت ابدی سپردند. هوشنگ در آبان 1400 در کرج و مجید در آبان ماه 92 در فارسان چارمحال بختیاری. مجید فروتن نیز از شاعران نوگرای شعر جنوب است که کنار شاعرانی چون هوشنگ چالنگی، از جمله شاعران نوگرای دهه ۴۰ بود ؛ و سیرش در آفاق مدرن شعر فارسی، او را به گروه ها و نحله های آوانگارد شعر آن روزگار پیوند زد.

هوشنگ چهارلنگی از آن گروه شاعرانی بود که هم او وامدار تاریخ است و هم تاریخ وامدار نجابت او. بلندایی فروتن و چکاد چکامه و نجابتی توامان. سالها پیش از مک لیش شاعر و نویسنده برجسته، جمله ای خواندم که اگر شاعر و هنرمند، حسی را به خواننده انتقال دهد که تا پیش از آن، […]

او تمایل و علاقه ای به چاپ کتاب نداشت؛ دو کتاب با توزیع بد و محدود در سال های 80 ” آن جا که می ایستی“ و 81 ” نزدیک با ستاره مهجور“ ، و بعد ناگهان با انتشار ”زنگوله تنبل“، نامش دوباره بر زبانها افتاد. در حالی که او، اولین منتقد و معترض به چاپ کتابش شده بود!

شاعر خود در پانوشت این شعر آورده، نام یک نی است با هفت گره که در بختیاری آهنگ های حماسی را در آن می دمند. و اینک تکه ای از این شعر: ... در هفت بند/ غلامی که به خدمت ایستاده است/ در هفت بند/ بانویی که انتظار می کشد/ آه، / امتزاج رود و باران در هفت بند/ [گاهواره ها بر دوش]/ صدای گریه من در میان شیهه اسب/ [سر خونین سرپرست]/ آه،

اگر مخاطب شعر او باشید متوجه می شوید شعر چالنگی بوی خاک بوی اقلیم بوی آخشیج و بوی باد می دهد؛ بوی زندگی در مکان، اقلیم و در میان مردم و با زبان مردم.

بیان شعری‌ چالنگی در ادامه، حتی وقتی به تکاپوگران مدرنیست دهه‌ی چهل می‌پیوندد و خود یکی از میان‌داران حرکت‌های جمعی شعر نوگرا می‌شود، هم‌چنان با اعتراضی آهسته و پیوسته، حرکت رونده‌ی خود را پی می‌گیرد؛ یعنی آنجاها هم که نوعی متافیزیک افسون‌کننده و سوررئالیسم چشم‌نواز شعر او را پیش می‌برند، انسان همواره جای خود را در گوشه‌هایی از شعر حفظ کرده است و سویه‌ی صورت‌گرایانه و زیبایی‌شناسیک سروده‌ها چندان پرنیرو نیست که نتوان از کلیت شعر او، جز «لذت متن» نگاه و نگره‌ای انسان‌مدار بیرون آورد.

در فرهنگ دینی؛ بحران ها را امتحان الهی تعبیر می کنند. اما می خواهم بگویم که زلزله اندیکا یک امتحان انسانی هم هست. آیا انسانیت در بحران اندیکا شکست خواهد خورد؟ اگر روستاییان به حال خود رها شوند؛ به طور قطع شکست و ناتوانی انسان در کمک به یکدیگر، عدم گذر از امتحان الهی است

 سرپرست معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی