«تالاب هورالعظیم که طی سال های گذشته به بهانه استخراج نفت ارزان توسط شرکت های خارجی خشکانده شده است. همین امر نیز تالاب را به یکی از کانون های ریزگردهای داخلی استان خوزستان تبدیل کرده است.» این نکته نظری است که معمولا درباره این تالاب و وضعیت ناگوار آن در بسیاری از محافل عمومی می شنویم. اما معاون محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان در گفت و گو با «ایران» می گوید اگر چه فعالیت های شرکت های نفتی در تالاب هورالعظیم تاثیر خود را برجای گذاشته است، اما عملکردشان تالاب را خشک نکرده و در حقیقت مشکل اصلی تالاب به عدم تامین حقابه آب و کاهش میزان ورودی به آن بازمی گردد.

 هزار و ۸۱۶ فقره تخلف مالی دولت قبل برای رسیدگی به شعب دادسرا ارجاع شده است. این گزارش دیوان محاسبات کشور است؛ موسسه ای دولتی و مستقل در امور مالی و اداری مستقل که زیرنظر مجلس شورای اسلامی به عنوان بازوی نظارتی آن عمل می کند. این دیوان به کلیه حساب های وزارتخانه، موسسات، شرکت های دولتی و سایر دستگاه هایی که به نحوی از انحا از بودجه کل کشور استفاده می کنند به ترتیبی که قانون مقرر می دارد رسیدگی یا حسابرسی می کند تا هیچ هزینه ای از اعتبارات مصوب تجاوز نکرده و هر وجهی در محل خود به مصرف رسیده باشد.

اگر «محیط زیست» در بین اولویت های نخست سرزمینی که از لحاظ اقلیمی و اکولوژیکی شرایط خاص و حساسی دارد بتواند با کمک یک برنامه کاملامهندسی شده جایگاه شایسته خود را تثبیت کند، به این ترتیب می توانیم با حضور متخصصان حوزه محیط زیست و اقتصاد ارزش حقیقی منابع ارزشمند طبیعت را مشخص کرده و برای گرفتن حقوق محیط زیست با پشتوانه یی علمی و قانونی با گام هایی روشن و راهبردی رو به جلو حرکت کرده و از آسیب های احتمالی توسعه بکاهیم.

دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان خوزستان گفت: طی 72 ساعت گذشته قریب به 50 نفر از افرادی که با استفاده از سلاح در مراسم جشن و عزا و یا درگیری، موجب ایجاد ناامنی و نارضایتی مردم شده بودند، دستگیر شدند.

به پدیده ی مذمومی  اشاره می کنم  که  بطور عمده مرتبط با حضور  نو آمده گان  و راه گمکرده گان و نوکیسه های  مطبوعاتی در خوزستان است و  این روزها  به نلم باج گیر و باج افزار  شناخته و معرفی می شوند.   موارد متعددی از تخلفات و سوءاستفاده و آشوب آفرینی  این جماعت  مشاهده می شود که مایه ی وهن و شرم رسانه ها و مطبوعات استان خوزستان است، پیگیری، اثبات، و تهیه مدارک و  برخورد  از مجاری قانونی ، امری  است که باید  کمک کنیم  هر چه سریع تر  به فرجام برسد و  عرصه ی  رسانه های استان از این  پدیده ی زشت  پالایش  شود.

آداب رسوم از سویی و قانون هم با قانونی کردن قتل تحت شرایط خاص در تعدد این قتل ها وضعیت را بدتر می کند.

رسانه ها در جهان مدت هاست جز انتشار مقوله خبر و نظر و البته تحلیل و... وظایف ثانویه نیز پیدا کرده اند و آن در اصطلاح نشان دادن کجروی ها و انواع مفاسد در جامعه است. البته که بر اساس این ضرب المثل معروف هر که بامش بیش برفش بیشتر، شخصیت های بلندپایه و شناخته شده توسط مردم باید بیشتر زیر ذره بین رسانه ها باشند.

قرآن انسان را از دلبستگی به دنیا و امور آن نهی کرده است و بارها و در آیات مختلف دنیا و امور آن را بازیچه ای تلقی می کند که انسان را از توجه به حق باز می دارد. «این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازیچه نیست و زندگی حقیقی همانا [در] سرای آخرت است ای کاش می دانستند.» (عنکبوت: ۶۴) اما آنچه قرآن با آن مبارزه می کند، دنیاپرستی است. دنیاپرست کسی است که هیچ دغدغه ای در زندگی جز رفاه مادی و جمع آوری ثروت برای خود ندارد. دنیاپرستی با «من»گرایی مرتبط است و فرد دنیاپرست همه چیز را برای خود می خواهد. بنابراین مبارزه قرآن با دنیاپرستی را نباید به این معنا پنداشت که قرآن، دنیاستیزی را تبلیغ می کند. زندگی پیامبر بخوبی گویای این است که دنیاستیزی مطلق و دنیاگریزی، جایی در قاموس اسلام ندارند.

درباره نویسنده: دکتر ادهم شرقاوی یک فلسطینی است که تاکنون پایش به وطنش باز نشده و این درحالی است که خواننده در جای جای تالیفات این نویسنده ردپای وطن را می‌بیند. وی اینک ساکن لبنان است. شرقاوی دارای دیپلم معلمان یونسکو و دیپلم تربیت بدنی یونسکو و پروانه ادبیات عربی از دانشگاه لبنان در بیروت و مدرک تحصیلی ارشد و دکترای ادبیات عرب است و هم اکنون در دهه سوم زندگی خود به‌سر می‌برد. وی دارای تولیدات ادبی متعددی است که ازجمله آن می‌توان به: کش ملک (کیش و مات)، حدیث الصباح (حکایت صبح)، حدیث المساء (حکایت شب)، اضغاث احلام (رویاهای درهم)، یحکی ان (حکایت می‌کنند که)، عن شیء اسمه الحب (در مورد چیزی به‌نام عشق)، تاملات قصیره جدا (تاملات بسیار کوتاه)، نبض، نطفه و عندما التقیت عمر ابن الخطاب (زمانی که عمربن خطاب را دیدم) و ... اشاره کرد.

دیروز و در آستانه‌ی شب قدر و شهادت مولی الموحدین امیر مومنان علی علیه السلام؛ دوست گرامی من، حاج عبدالرضا مراقی از شهر ویس با من تماس گرفتند و درخواست کرد که سفری به روستاهای ویس کنم تا با مشکلات کشاورزان، ناشی از خشکسالی و زراعت‌های دیمِ غیرقابل برداشت و بحران علوفه‌ی دام‌داران؛ آشنا شوم و گزارشی بنویسم، شاید رئیسی، مدیری، صاحب میز و مقامی «آخ» بگوید! و حداقل امشب در برابر قدر خود و سرنوشت مردم، چیزی برای پروردگارش داشته باشد! من و جناب آقای مهندس جلیل حمیدی ساعت ۱۶:۳۰ اهواز را ترک کرده و دل به این سفر سپردیم.