خوزستان، درست همچون دیگر استان های کشور، از هزاره های گذشته تا همین امروز زیستگاه باشندگانی با خاستگاه های قومی/نژادی ،فرهنگی، زبانی، و مذهبی بس متفاوت بوده است.در میا ن باشندگان این کهن سرزمین، هم ایلامی بوده و هست، هم آشوری و هم کلدانی، هم یونانی تبار و هم رومی تبار، هم ترک تبار و هم مغول تبار، هم قشقایی و هم کرد، هم بوشهری و هم لر ، هم عرب و هم بختیاری، هم اصفهانی و هم شیرازی، و هم همدانی و هم غیره و غیره. پژوهش حاضر، روایتی است تاریخی- داستانی از کوچ گروهی از هموطنان یزدی، زرتشتی و مسلمان، به خوزستان در بین سال های 1300 تا اواخر دهه 1330؛ مردمانی شریف و سختکوش که از بد روزگار خشکسالی و قحطی فراگیر ایران آن عصر- بویژه منطقه کویری یزد- طی دو سه موج مهاجرتی(افزون بر مهاجرت به برخی از دیگر استان های ایران) به بخش هایی از خوزستان نیز کوچیده ، با پرداختن به امور کشاورزی و دامپروری هم به زندگی خود رونقی بخشیدند و بسیاری شان خوزستانی شدند، و هم کارنامه ای نیک از رفتار و منش اجتماعی خود در اینجا به یادگارگذاشتند. یافته های مستند این تحقیق، همچنین نشان می دهد که در این جابجایی و کوچ قومی، حکومت وقت دارای انگیزه های ناصواب سیاسی و قومی ویژه ای در خوزستان نبوده است.

عصر روز پنجشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۳ با حضور جمعی از نخبگان علمی و سیاسی، فرهنگی خوزستان در مجموعه پذیرایی ریف، آیین افتتاحیه نخستین جشنواره سراسری رسانه های مکتوب و مجازی برگزار شد. گزارش تصویری این رخداد فرهنگی را در ادامه تماشا کنید:

عصر روز پنجشنبه ۱۹ مهرماه ۱۴۰۳ با حضور جمعی از نخبگان علمی و سیاسی، فرهنگی خوزستان در مجموعه پذیرایی ریف، آیین افتتاحیه نخستین جشنواره سراسری رسانه های مکتوب و مجازی برگزار شد. در این مراسم، عبدالحسین مقتدایی استاندار اسبق خوزستان، با اشاره به تغییر و تحولات جهانی در دنیای رسانه ها و تغییر نسل ها، […]

  مدیرعامل شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی، در برنامه تلویزیونی «خوزستان، سرزمین فرصت‌ها»، با اشاره به دستاوردهای قابل‌توجه این شرکت در حوزه‌های مختلف، صنعت نیشکر را موتور محرک توسعه منطقه و اقتصاد کشور خواند.

زیرا برخی از  رفقای  اصلاح‌طلب دیروز که از  روزنه گشایی سخن می‌گفتند اینک با فراموش کردن گفتار خود، برای رسیدن به قدرت،  رقبایی  سرسخت برای یکدیگر شده، از هیچ کردار ناروا و ناشایستی هم‌چون: دشنام، انگ‌زنی، برگزاری نشست‌های تو درتوی روزانه و شبانه، قومی کردن چاه های نفتی، دست‌کاری در بافت جمعیتی، ریختن آرای مردم شمال خوزستان به سبد رای شهر‌های جنوب استان، قومی کردن کاستی‌ها و نارسایی‌ها و.... کوتاهی نکرد‌ه اند.

در جامعه‌ای که به شدت تحت تأثیر هیجانات گفتاری فضای مجازی قرار دارد، تاکتیک مجیزگویی به عنوان ابزاری کارآمد برای فرصت‌طلبان رانت‌خوار شناخته می‌شود. این افراد با استفاده از فنون مختلف، سعی در جلب نظر گزینه های احتمالی استاندار و مقامات محلی را دارند تا از این طریق به منافع شخصی خود دست یابند. در […]

استان خوزستان، با تاریخ غنی و منابع طبیعی فراوان، همواره در کانون توجهات سیاسی و اقتصادی کشور قرار داشته است. اما با وجود این ظرفیت‌ها، مشکلات و چالش‌های متعددی نیز در این استان وجود دارد که نیازمند توجه و مدیریت صحیح است. انتخاب استاندار خوزستان یکی از دغدغه‌های اصلی مردم و مسئولان این استان است. […]

سر انجام کابینه دکتر مسعود پزشکیان تشکیل شد و همچون دولت‌های گذشته نوبت به نوسازی مدیریتهای زیرمجموعه مانند استانداران، معاونان وزرا و زیر مجموعه های آنان رسید. ستادهای استانی، گروهها، تشکل‌ها و شخصیتهای با نفوذ، آشکار و پنهان در این مورد فعال شده اند. در مورد انتخاب استانداران یکی از بحث‌های داغ این روزها موضوع «استانداران بومی در مقابل استانداران غیر بومی» و یا مدیران بومی در مقابل مدیران غیر بومی است. گاهی اظهار نظرها آنقدر داغ و تند است که انگار در مورد شهروندان ایرانی در مقابل اتباع بیگانه صحبت می شود. حتی گاهی موضع گیری میان استان و مرکز نیز همین نتیجه را القا می کند. در نظر بگیرید کسی که نه به علم مدیریت مسلح است، نه تجربه آن را دارد و نه شاید جوهره ذاتی آن را و حالا می خواهد سکان استانی را و یا مدیریت یک مجموعه تخصصی را بدست بگیرد. دقیق داستان سعی و خطاست. بگیر و نگیر دارد. رهاکردن تیری در تاریکی است و اینگونه می خواهیم کشتی طوفان زده اقتصاد کشور را به ساحل نجات برسانیم. زهی خیال باطل.

حفاری یک چاه جدید در پروژه مهم حفاری 35 حلقه چاه درون میدانی (Infill) آغاز شد. با حفاری این چاه در عمق چهارهزارو 200 متری میدان گازی پارس جنوبی، امکان جبران ناترازی بخشی از گاز کشور فراهم خواهد شد.

چرا باید انتخاب استاندار توسط کارگروه استانی صورت بگیرد؟! کدام عقل سلیم چنین منطقی را می پذیرد؟! چنین عقیده ای برخلاف مراعات اصل شایسته سالاری و تخصص گرایی است. وقتی باورهای ملی و میهنی کمرنگ می شود و یادمان می رود که همه ی افراد ساکن در یک کشور، از حقوقی یکسان بهره ورند؛ ناخواسته در ورطه ی تعصبات قومی و ایلی و بخشی نگری فرو می افتیم! گاه در برخی منابع به تجربه، شناخت و آگاهی و احاطه ی مدیر نسبت به شرایط محیطی محل خدمت، به عنوان یک مزیت نسبی اشاره شده که آن هم از قضا معادل بومی بودن نیست. یعنی این پارامترها می تواند در یک مدیر غیربومی هم وجود داشته باشد. و یا دست کم برای انتخاب و معرفی و برگماردن یک استاندار که خود یک رییس جمهور در سطح یک استان است، تعلق نمی یابد. شاید در بهترین حالت برای برخی مدیریت های شهری کاربرد داشته باشد.