تنها روزی که در دنیا خبری نبود، جمعه ۱۸ آوریل سال ۱۹۳۰ بود که مجری رادیو بی بی سی در همان آغاز بخش خبری اعلام کرد: “امشب هیچ خبری نیست و به جای خبر، ۱۰ دقیقه پیانو گوش کنید!” . البته شاید همان لحظه، اگر بعنوان مثال پیچ رادیو را می چرخاندیم، رادیو مسکو یا […]

فیلم‌های یورگوس لانتیموس _ که به شدت سعی دارد سنت سینمای یونان را با ویژگی های منحصربفردش حفظ کند _ صرف نظر از اینکه نگاه بی قرار او به دنبال چه چیزی و کدام مفاهیم گمشده و سرگردان است، بافت و فضای متمایزی نسبت به سینماگران معاصرش دارد. فیلم‌هایی مثل «دندان نیش»، «خرچنگ» و «کشتن گوزن مقدس» این تمایز را به صورت برجسته به بیننده و مخاطب عرضه می کند. در فیلم های «سوگلی» و «بیچارگان» شرایط حاکم بر فضای فیلم یک مقداری متفاوت می شود . "بیچارگان" اوج شیطنت و بازیگوشی لانتیموس است. در «انواع مهربانی» با وجود سادگی بافت و ساختار فیلم در مقایسه با " بیچارگان" گاه شاهد طنز سیاه هم هستیم.

چرا باید انتخاب استاندار توسط کارگروه استانی صورت بگیرد؟! کدام عقل سلیم چنین منطقی را می پذیرد؟! چنین عقیده ای برخلاف مراعات اصل شایسته سالاری و تخصص گرایی است. وقتی باورهای ملی و میهنی کمرنگ می شود و یادمان می رود که همه ی افراد ساکن در یک کشور، از حقوقی یکسان بهره ورند؛ ناخواسته در ورطه ی تعصبات قومی و ایلی و بخشی نگری فرو می افتیم! گاه در برخی منابع به تجربه، شناخت و آگاهی و احاطه ی مدیر نسبت به شرایط محیطی محل خدمت، به عنوان یک مزیت نسبی اشاره شده که آن هم از قضا معادل بومی بودن نیست. یعنی این پارامترها می تواند در یک مدیر غیربومی هم وجود داشته باشد. و یا دست کم برای انتخاب و معرفی و برگماردن یک استاندار که خود یک رییس جمهور در سطح یک استان است، تعلق نمی یابد. شاید در بهترین حالت برای برخی مدیریت های شهری کاربرد داشته باشد.

سه قسمت سریال غربت را تماشا کردم. اصولن از سینمای ایران بجز معدود آثار برخی کارگردان‌های درجه یک لذت نمی‌برم. سریال‌های ایرانی را هم بجز چند سریال خوش‌ساخت و مبتنی بر تحقیق و پژوهش درست و حسابی نظیر: هزاردستان ‌و روزی روزگاری و امام علی (ع) یا مختار دنبال نکردم و نمی‌کنم.‌ چرا، پیش آمده که به توصیه و سفارش عزیزی، رفته‌ام یک سریالی را تماشا کنم و در همان قسمت اول یا دوم رهایش کردم، چون متوجه شدم به سریال آب بسته‌اند و یا بازی‌ها و یا سوژه خیلی چیپ و دم‌ دستی و شعار زده است.‌

مذاکرات دوحه طی چند روز گذشته از سوی مقامات امریکا، مصر و قطر و با هدف دستیابی به «آتش بس» و «آزادی گروگان ها»، انجام شد. رسیدن به آتش بس در روند این مذاکرات در حالی جست و جو می شود که حماس و کشورهای منطقه، امریکا و اروپا اصلی ترین طرفی هستند که پایان […]

ویلیام مک‌لین تاک، حسابدار قسم‌خورده شرکت نفت ایران و انگلیس به درخواست و فشار نصرت‌الدوله میرزا، در نامه‌ای خصوصی و محرمانه، همه محاسبه‌های مرتبط با چگونگی دخل‌و‌خرج این شرکت را تشریح کرده است. براساس آنچه این حسابدار نوشته است، شرکت بختیاری اویل از شرکت‌های همکار بوده است که 3درصد از درآمد را به دست می‌آورده است...

«ملی کردن صنایع نفت به پیشوایی دکتر محمد مصدق بزرگ‌ترین تلاش و پیروزی ملت ایران، بل جهان ملت‌ها، بر امپریالیسم و استعمار در عصر حاضر بوده است.» (دکتر هوشنگ طالع) یادی از دکتر محمد مصدق و مروری بر “جامعه شناسی توطئه” در بختیاری

یکی از پیش بینی پذیرترین کاندیداها برای وزارت کار، رفاه و تامین اجتماعی دولت چهاردهم، احمد میدری بود. او در مناظرات انتخاباتی به عنوان مشاور اقتصادی مسعود پزشکیان در برنامه های تلویزیونی ظاهر می شد. به نظر نگارنده احمد میدری چند ویژگی بارز دارد که باعث شده است او ممکن ترین فرد برای پست وزارت کار در وضعیت فعلی باشد: پروژه اصلی زندگی احمد میدری، شخصیت علمی و آکادمیک، درک عمیق از بخش های مختلف دولت، تجربه اجرائی طولانی مدت، حضور در ارکان مختلف تصمیم گیری کلان و عمل گرایی بی چون و چرا.

حکایت حضور زنان در ایران در عرصه‌های کلان و مشخصا قدرت سیاسی، حکایت غریبی است؛ همانطور که می‌دانیم به لحاظ شکاف جنسیتی در حوزه مشارکت سیاسی زنان در عرصه قدرت در جهان رتبه ایران تقریبا در قعر جدول است. این شاخص که هرساله از سوی مجمع جهانی اقتصاد اعلام می‌شود به حضور زنان در راس قدرت مانند ریاست جمهوری، وزارت و یا حضور در پارلمان اشاره دارد

این روزها جامعه ایران و کنشگران آن در همه طیف های اجتماعی در حال ارائه تحلیل های متفاوت درباره دولت آینده و شرایط مدیریت اجرائی کشور در آینده نزدیک هستند. اینکه تحلیلگران با چنان شتابی و با علاقه بسیار زیاد دولت و نحوه کارکرد فعالیت های اجرائی را از یاد نمی برند، به طور قطع […]